18 Komente për “shkenca dhe feja”  

1. 1 memo më 25 Shk, 2007 tha:

   shih, vertete ti do doje komente mbi diagramat dhimbshem simpliste te mesiperme? Une mendoj se eshte ne interesin tend te thuash se jo, se ti nuk do doje komente.

2. 2 Joni më 25 Shk, 2007 tha:

   une nuk e shpreha askund deshiren per komente po meqe ti shkruajte….

3. 3 meto më 25 Shk, 2007 tha:

   rreth blogut

   Ky blog nuk ka një tematikë fikse. […] Jeni të mirëpritur të komentoni - mundësisht brenda tematikës së artikullit përkatës.

   (te lutem fshije pas te perkujtohesh, rendesia e ketij “komenti” nuk ka vleren e mbishkrimit te lekeve “ti paguhen pruresit me te pare” vetem funksion te ngjashem)

4. 4 Joni më 25 Shk, 2007 tha:

   po cuditerisht ama ky eshte postimi e pare qe ti komenton te blogu im, rrjedhimisht kam pershtypjen se nuk te shqeteson ftesa ime miqesore per komente (ftese eshte - e zgjedh ti a ja vlen te komentohet nje postim apo jo) po me shume te shqeteson tematika per “diagramat dhimbshem simpliste te mesiperme”. Ty cfare te shqeteson nga diagrama e mesiperme?! Beson ne zot meto? E ke me mua problemin, me Saliun, me shkencen apo me zotin ?!

5. 5 meto më 26 Shk, 2007 tha:

   …sepse është hera e parë, që vij në blogun tënd, sepse është i vetmi postim nga të dukshmit që zgjoi njëfarë interesi, jo se thoshte shumë për postuesin, por në vetvete. Më vjen mirë që ti e ndjen si të “çuditëshme” sepse tregon që ti përdor akoma imgjinatën, cilësi që diagramat e përmendura nuk e njohin fare. Unë nuk e kuptoj togfjalëshin “tematika për diagramat”, ti ndoshta deshe të thoshe “e diagramave”, por përderisa nuk jam i sigurt (se çfarë do të thuash) nuk mund tu përgjigjem për gjithë alternativat që mendoj se kanë vend këtu të sajohen, sepse përtoj ca. Ama mund te them se shqetësimi im mungon sasisht dhe thelbësisht në të dy rastet. Kuptimi që ti ke për ftesën, paska këto subtilitetet e tjerë të cilët unë, jo për mungesë fantazie, nuk mund ti merrja me mend. Me ftesë unë kuptoj dëshirën e atij/asaj që bën ftesën për pjesëmarrje, e cila është e lirë nëse nuk janë përcatuar më parë modalitete dhe rrethana. Unë nuk komentova por kërkova leje të isha agresiv, pikërisht sepse nuk i njoh modalitet, gjë që tregon se shqetësimi im ishte së paku etik, nuk ngërthente ndonjë emocion, por një lloj kujdesi të pakushtueshëm dhe të ftohtë. Nëse unë besoj në Zot, nuk më duket pyetje, kjo është një lloj rrekjeje e tolerueshme por demaskuese (tradhëtare) për të mësuar ndonjë gjë më shumë, e tillë që mund të përdoret në një debat të mundshëm, të cilëve në fakt nuk ua përtoj fare nëse bashkëbiseduesi është i denjë. Meqënëse ti je i bindur që unë jam i shqetësuar, nuk po betohem se nuk jam, vetëm që të të jap një shans të vetkorrigjohesh. Unë natyrisht nuk kam asnjëlloj problemi me ty. Ti ke zgjedhur të kesh një faqe publike dhe ke lejuar vizituesit e këtij aneksi të mendjes sate të lënë shënime në librin e përshtypjeve, kur kanë ndonjë përshtypje, duhej shtuar këtu. Unë pata një përshtypje (jo shqetësim) kur pashë diagramat - tashmë përsëpaku legjendare - të cilën nuk isha i sigurt se duhej ta shprehja, pasiguria nuk ishte as kësaj rradhe shqetësim. Ky i fundit ekziston sidoqoftë ne lidhje me shkencën, gjë që unë mund ta artikuloj shkëlqyer dhe ta argumentoj nëse ti ke ndonjë interes, por prapëseprapë kjo nuk ishte diç që ti mund ta kuptoje, unë nuk lashë ndonjë vend për të tilla hije dyshimi. Rrjedhimisht (meqënëse ty të pëlqen kjo fjalë) vazhdon rrekja e tolerueshme përgjatë enumeracionit që fillon jo çuditërisht me ty dhe po aq jo befasisht përfundon me zotin. Digrama e mësipërme, po aq nuk më shqetëson përveç se më duket qesharake (jo komike, e mjerë) dhe absolutisht inkoherente. Kjo sepse asaj si çdo manovrimi statistik, dhe grafikisht arbitrar i mungon tërësisht sintaksa logjike. Krahasimi është kriminalisht i pavend, për arsyen se fe të ndryshme kanë raporte fare të ndryshme me shkencën. Sepse objekti i fesë nuk është argumenti logjik dhe eksperimenti, ajo i përket një përmase dhe përvoje fare të ndryshme, e cila ka për objekt shpirtin dhe jo ushtrimet mendorë dhe kënaqsitë e pagjasa që ashquajtshëm janë rezultate të asaj veprimtarie. Tashi, kjo nuk është ajo që unë pata ndërmend (dhe kam akoma) të thosha në lidhje me diagramat (që u bënë përfundimisht pothuaj legjendë), por vetëm një lloj vështrimi i cili është i mundshëm dhe i aplikueshëm nga amatorët e analizave. Lutja ime e thjeshtë qëndron akoma, unë vërtetë mund të flas mbi diagramat, të cilat në fakt besoj se janë një shaka të parriturish.

6. 6 Joni më 26 Shk, 2007 tha:

   hehehe, me pelqen stili jot.

   togfjaleshi “tematika per diagramat” eshte pak i pakuptueshem sepse eshte rrjedhim i togfjaleshit “diagramat dhimbshem simpliste te mesiperme” qe - sipas opinionit tim - eshte shume i huaj dhe goxha i pakuptueshem. Sidoqofte eshte e qarte se ti thelbin e kape dhe ajo pjesa ishte nje pergjigje ne mini konfliktin tone togjalesh-or.

   Ftesa eshte eshte nje oferte qe une te bej ty per pjesemarrje. Patjeter qe une dua qe ti te marresh pjese po kjo nuk do te thote se ti duhet te komentosh ne cdo postim qe une bej ketu. Komenti jot ishte pak paradoksal sepse protestonte ndaj fteses sime gjenerale per komente me nje… koment. Ti je dhe mbetesh i ftuar te komentosh mbi temat qe mendon se meritojne nje koment - rrjedhimisht (e kam qejf kete fjalen sepse e ben me llogjik dhe shume me te kuptueshem argumentimin) diagrama e mesiperme sado “shaka te parriturish” ngjalli njefare interesi qe te shtyu ty te shkruaje.

   Karakterin e pyetjes “Nese ti beson ne Zot” e ke identifikuar shume bukur. Sidoqofte nuk me denjove me asnje pergjigje dhe njekohesisht nuk me konsiderove nje bashkebisedues te denje - por prape paradoksalisht u pergigje. Per pasoje kam pershtypjen se kjo pergjigja s’me drejtohet mua po “te tjereve” qe do e lexojne - e karakterizoj si pergjigje publike dhe per rrjedhim gjej shume pak pika ku mund te replikoj.

   Kriminalizmin e pavend te krahasimit t’ja leme individeve ta gjykojne. Gjykimi absolut qe ti i ben diagrames eshte teresisht subjektiv dhe komplet i joti. Pika e veshtrimit sipas te ciles secili prej nesh shikon boten ndryshon. Une e shoh llogjikisht, nje i trete shpirterisht, ti e sheh si nje miks te te dyjave. Rrjedhimisht s’i takon asnjerit prej nesh te gjykoje mbi kendveshtrimin e tjetrit. Objekti i fese ne vetevete eshte relativ dhe nuk i shkon per shtat argumentit.

   Kaq munda te kuptoj nga pergjigja jote qe ishte pak konfuze per mua. Nqs kam harruar ose nuk kam kuptuar ndonje pike tjeter te rendesishme kerkoj ndjese dhe te ftoj te ma shpjegosh pak me thjeshte.

   entia non sunt multiplicanda praeter necessitatem

7. 7 meto më 26 Shk, 2007 tha:

   Shih, pergjigja te drejtohej ty, askujt tjeter, ka nje seri gjerash mbi te cilat une mund te ndalem dhe ti analizoj. Ketu nuk ka kurrfare konflikti. Une nuk ekzistoj. As ti. Ky eshte nje tekst automatik, shkrimi i vetvetishem i botes. Por kjo eshte nje ceshtje tjeter. Une nuk kam kohe tani, por do te shkruaj me vone. Une nuk thashe se ti je i padenje per bisede, sepse nuk e dija nese ishe apo jo. E di qe po te huton dhe ve ne dyshime koha e shkuar e foljes. Une e thashe ate qe thashe vetem si prerogative vetjake, nuk perfshinte ty si subjekt, vetem vinte ne dijeni. Kaq per momentin. See ya!

8. 8 Joni më 26 Shk, 2007 tha:

   Fair. Degjohemi

9. 9 meto më 28 Shk, 2007 tha:

   Mirë le ta fillojmë nga fundi!

   Parimi, në latinisht, me të cilin ti ke mbyllur përshtypjen tënde,do duhej ndoshta të saktësohej se për çfarë shërben, ose se çfarë përkujton. Aksioma, në vetvete tejet e diskutueshme përkah aplikimi, mund të jetë në lidhje me diagramat, siç mund të jetë reaksion ndaj asaj që unë shkruajta (”komenti” #5). Mund të jetë po ashtu një shprehje që ty të pëlqen, një parim i përgjithshëm që ti lakohesh ta ndjekësh dhe fakti që ajo është në fund “komentit” tënd dhe dukshëm e shkëputur, hedhfjalën, se duhet parë si i tillë, si një përkujtim, një vërejtje miqësore për tu marrë parasysh në ndonjë diskutim të ardhshëm apo ne vazhdimësi të këtij të tanishmit. Nëse është përshtypja ime e parë, pra nëse shprehja ka lidhje, qoftë me natyrën e diagramave apo me deduksionet e mi ushtrimorë dhe argëtues, ajo nuk është në vendin e duhur, nuk gjen zbatim dhe është e harrueshme. Shprehja do të thotë në shqip ( është e sugurt se ti e di, por për hir argumentit) se ” njësitë nuk duhen të shumohen matanë nevojës”. Parimi ka gjetur, shpesh herë me mjaft vështirësi, zbatim në shumë shkenca.Por ajo që ai kërkon të rregullojë është prakticiteti i zgjedhjes, ndër dy teori që spjegojnë të njëjtën dukuri, që janë të njëjta përkah vlera, ajo që është me e thjeshta preferohet të zgjidhet dhe përdoret duke e mënjanuar atë më të ndërlikuarën. Në rastin e diagramave ne nuk kemi të bëjmë me asnjë teori, asnjëlloj shtjellimi apo hipoteze. Diagramat vetë nuk janë dy shembuj që spjegojnë të njëjtën dukuri. Ato vetë nuk janë teori, nuk është ndonjë shtjellim. Vetëm vizatime që pasqyrojnë me deformime të pamenda, megjasme ndryshimet thelbësorë midis arsyetimit religjioz dhe atij shkencor. Ky nuk është rast ku mbiquajturi Brisk i Okamit ka ndonjë vlerë praktike, sidomos sepse përpiqet të reduktojë debatin më të gjallë, me kompleks dhe më të rëndësishëm të njerëzimit - sidomos në kohën kur jetojmë - në një farë shprehje “pret-a-porte”, e cila shërbeka si përgjigje njëherë e mirë dhe përfundimtare.
   Nëse ishte për mënyrën sesi unë përdor gjuhën, parashtroj apo sjell argumente, shprehja po njësoj nuk gjen vend, sepse unë nuk po shtjelloja ndonjë teori ndaj të cilës, së paku ti, njeh ndonjë variant më të thjeshtë. Për me tepër, ne jemi dy njerëz që po diskutojmë dhe nuk dimë asgjë për njeri-tjetrin, ne reagojmë ndaj një teksti ashtu siç e marrim mend, mundësitë këtu janë të pafundëme, duke e bërë gati të pamundur saktësinë e asaj që tjetri do të thotë. Unë dua të them se kanë lindur një seri kekuptimesh. Akoma një shembull tjetër ky, qe bën të pavend Briskun e Okamit, por mjaft të nevojshëm sqarimin e mësipërm.
   Duhet së pari të bijem dakort për njëfarë përkufizimi të fjalës koment. Nëse dy njerëz bisedojnë dhe shprehin mendime të ndryshme përgjatë një diskutimi çfarëdo, ajo që secili prej tyre thote, apo shpreh, qoftë edhe kur analizon gabimet logjikë, apo mospërputhjet e bashkbiseduesit, nuk është në fakt duke bërë komente, nuk është as duke komunikuar, është duke folur. Meqenëse shpesh nëpër blogje, ajo që të tjerët mund të të komunikojnë interaktivisht ne lidhje me atë që dikush shkruan apo paraqet, quhen komente, nuk do të thotë përherë se ato janë detyrimisht të tilla. Tek blogu im, nën zërin komente, fjala komente është zëvendësuar me “shprehje entuziazmi”. Natyrisht, do ishte qesharake nëse teksa unë do ti përgjigjesha dikujt që ka “komentuar” aty në lidhje me atë që ka thënë, se ” shprehja e tij e entuziazmit” më duket e tillë ose e atillë, se bie dakort ” me atë shprehje entuziazmi” apo se mendoj kështu e ashtu. Vërtetë, që ne i quajmë komente, por ama kjo në bazë, apo sipas, një marrëveshjeje paraprake dhe të nëkuptuar, se ato nuk mund të jenë përherë komente, por ne e përdorim fjalën për lehtësi komunikimi. Në rastin tim, të të ashquajturit koment #1, ai nuk është koment fare. Këtu ndoshta është vendi për një përkufizim nga fjalori. Sipas webster një Comment - është - një shënim shpjegues, që ilustron, apo kritikon një shkrim. Ai imi nuk ishte koment në këtë kuptim edhe pse ti ke preferuar ti quash komente siç shënohet aty ku shkëmbimi fillon (8 komente për “shkenca dhe feja”). Çfarë nëse unë do të kisha dërguar dy rradhe e-mail, në të cilin do të kërkoja të diskutoja vlerën apo vërtetësinë e diagramave, pra të të pyesja nëse ti do ishe dakort që ne ta hapnim atë si bisedë? Do ishte ky një “koment”? Pyetja ime, dhe unë e sqarova edhe në komentin #5, ishte të kërkoja leje. Meqënëse ishte hera e parë që unë futesha këtu dhe padyshim jo pa njëfarë droje - që e kanë tërë vizitorët e parë dhe qe duan të lenë gjurmë të vizitës së tyre nëse ashtu ndjejnë se duhet bërë - shprehja ime përmbante po ashtu humor, ishte në një masë shaka, kur unë thosha se “nuk është në interesin tënd që unë të komentoj mbi diagramat”. Nëse nuk kuptohet si e tillë, unë pranoj që kam sens të çuditshëm, apo të pagjasë humori.
   Unë nuk e di se çfarë ti saktësisht nuk ke kuptuar, nëse është sintaksa, apo stili në përgjithësi, që e ka vështirësuar kuptimin, kjo është e pandreqëshme. Ty tu duk “konfuze”, po në fakt nuk është, është në rradhë, edhe pse unë argëtohem ca kur shkruaj dhe ndonjëherë i lë vetes dorë të lirë për ndonjë shaka apo kthim fraze. Nëse ka ndonjë gjë konkrete që ti nuk e kuptuar, ndonjë fjali apo paragraf a çfarëdoqoftë, me thuaj dhe unë sapo të gjej kohë do të pergjigjem. (…to be continued, if you agree, of course)

10. 10 meto më 28 Shk, 2007 tha:

    Unë nuk thashë “kriminalizimi”, që është folje, por përdora epitetin “kriminalisht”, i cili përderisa i tepruar disi, kërkon të nënvizojë nëpërmjet shakasë hiperbolën groteske të krahasimit. Krahasim i cili do ishte me vend nëse do ngrinte shembuj sesi shkenca dhe feja i qasen të njëjtit argument. Por perderisa çdo besimtar normal nuk sheh të vërtetojë ekzistencën e zotit me anë të eksperimentit, arsyetimit logjik, dhe hipotezave që parashtrohen për vërtetim, sepse esenca e besimit qëndron pikërisht këtu, krahasimi midis asaj (shkencës) që kërkon të kuptojë botën fizike dhe funksionimin e saj dhe atij (religjionit) që shpall modalitet e një realiteti metafizik, pra të pavërtetueshëm, janë së paku të papërshtatshme. Kjo sepse besimi eshte nje pervoje shpirterore. Shkenca nuk mund te vertetoje nese deshperimi im eshte real apo i simuluar. Shkenca nuk mund te vertetoje me ane te asnje ekuacioni apo analize realitetin e enderrave te dikujt, apo halucinacionet. Nuk mund te gjeje se cfare nje foshnje ka per te qene ne te ardhmen. Keto janë çeshtje te nje fushe tjeter. Por une nuk dua te zgjatem.

    Gjykimi absolut qe unë i bej diagrames eshte teresisht subjektiv?? Po gjykimi që ti sapo shprehe nuk eshte i tille? Kush jane argumentet e tu? Ti mendon se mund ta mbrosh kete duke thene se “cdo njeri ka pikeveshtrimin e vet”? Po kujt i plasi per kendveshtrimin e tjetrit?! Fakti qe dikush mund te kete ndonje opinion ose menyre veshtrimi nuk do te thote se ai ka te drejte ose se per meshire dhe tolerance false i duhet dhene te drejte. Dhe nese te gjithe kane te drejte, atehere nuk ka ndonje te vertete, dhe perderisa nuk ka ndonje te vertete atehere çdo gje eshte e vertete dhe e pavertete ne te njejten kohe. Gje qe eshte ashiqare nje budallek i paperballueshem. Si nuk i takoka asnjerit prej nesh te gjykoje per kendveshtrimin e tjetrit?! Po kujt i takon? Apo me mire çfarë na takoka të bëjmë, pervec se te krahasojme qendrime dhe teori dhe ti kundershtojme kur na duken te pasakta. Bota mendonte se bota qe e rrafshet dhe kur dikush tha se se qe sfere i thane se qe i marre. E verteta nuk eshte ceshtje opinioni eshte realitet. Beson apo nuk beson dikush qe bota eshte e rrumbullaket kjo nuk i ndryshon asnjegje formes se saj. Kjo vlen per cdo fushe dhe cdo diskutim. Nese dikush guzon ti fuse kot, une guxoj ti them se ai apo ajo po ia fut kot dhe ia argumentoj nese ai/ajo deshiron qe une keshtu te bej. Objekti i fese eshte relativ…po kjo nga doli dhe cfare doemethene? Objekti i religjonit eshte te vendose paqe ne shpirtin e njeriut, ta beje te kuptoje arsyen e ekzistences se tij ne bote dhe destinacionin e tij, nuk ka relativitet ketu, kjo eshte absolute dhe ne pergjithesi religjioni i kushtohet absolutes…gjithesesi!

11. 11 Joni më 28 Shk, 2007 tha:

    meto kam nje dtyre te papare sot dhe 1 ese per te shkruar po neser gjeja e pare qe do bej do jete nje lexim i kujdesshem dhe nje pergjigje sa me e pershtatshme…

12. 12 meto më 28 Shk, 2007 tha:

    ma thuaj titullin e esese te lutem dhe ne cfare lende, anglisht, ne origjinal dmth!

13. 13 Joni më 28 Shk, 2007 tha:

    Heheeh kjo e sotshmja s’di ne te intereson. Kam per detyre te bej planimetrine e nje objekti nga Universiteti dhe te krahasoj kete me nje planimetri te Villa Savoye te Corbusier-it dhe nje planimetri te Pavjonit Gjerman te Mies Van der Rohe-s.
    Pardje kisha nje ne filozofi per Kant-in. Pyetja ishte “State any one of Kant’s four examples, and assess Kant’s argument why the maxim violates the categorical imperative (in its various formulations).” (per librin e Kant-it Groundwork of the Metaphysics of Morals)

14. 14 memo më 1 Mar, 2007 tha:

    …hë edhe kjo; togfjalëshi i cilësuar si i huaj dhe si i pakuptueshëm, është fare vendas, ndërsa për cilësorin e dytë, nuk besoj se është faji im. Ne në shqip kur duam të saktësojmë cilësitë a vetitë e një emri, mbiemrin që e kryen atë funksion e vendosim pas emrit që ky mbiemër modifikon. Ne themi “flamur i kuq” psh. dhe jo ” kuq flamur”. Në rastin e togfjalëshit të përmendur, unë them se diagramat janë simpliste. Një fjalë shqip për atë “simpliste” mund të ishte e ajo “të/ethjeshtë”. Por kjo fjalë ka kuptime dhe aplikime të shumta dhe lë mjaft vend për keqkuptime. Kur e përdorur si cilësor për të njëjtën kategori emrash (kategori këtu është përdorur më përgjithshëm dhe jo thjesht në kuptimin gramatikor) ajo mund të kuptohet si virtyt po aq si eufemizëm për mefshtësinë, apo më së shumti naivitetin. Është njeri i thjeshtë! Provo ta lexosh këtë me bindje për atë qe je duke thënë, domethënë si të kesh në kokë fjalë të tjera si ” i ndershëm, i drejtë, modest”. Tashi lexo të njëjtën fjali me gjysëm zëri, me një lloj keqardhje dhe mirëkuptimi, me një levizje të lehtë por kuptimplote të kokës pak majtas, dhe me buzën e poshtme që tërhiqet anash dhe poshtë sikur të ishe duke thënë “epo ç’të bësh. Efekti është tjetër gje fare. Ne kuptojmë që ti je duke thënë se ai njeri nuk kupton dhe se duhet të pajtohemi me këtë. Tani, a kam mundësi të tilla unë kur shkruaj? Kjo mënjanë: fjala simpliste nuk është fjalë e huaj kur përdoret në kontekstin e duhur. Simple(an), simple(fr), semplice(it) shqip përkthehen si i/e thjesht. Simply(an),simplement(fr), semplicemente(it) përkthehet si thjesht. Tashi si mund ta përkthejmë simplistic/simpliste/semplicistico? Fjala gjen përdorim si mbiemër brenda një konteksti që e justifikon praninë e saj dhe megjithqë duket fjalë e huaj nuk është e tillë deri sa shqip të ekzistojë një variant që pak a shumë shpreh të njëjtën gjë…këtu mund të nisë një diskutim i gjatë mbi legjitimitetin dhe vlefshmërinë e diskutimit të sotëm prej disa shqiptarëve mbi përdorimin e të ashtuajturëve “barbarizma”, por unë nuk kam ndërmend ta bëj për momentin. Të kthehemi tek togfjalëshi; mbiemri “dhimbshëm” modifikon atë “simplist”, gjithë brenda rregullave të shqipes, “shamija bukur (e) hedhur përmbi supe”, ku mbiemrat “bukur” dhe “hedhur” modifikojnë përkatësisht njëri mbiemrin dhe tjetrin emrin. Të mësipërme është e nevojshme përherë në shqip të thuhet për të saktësuar se për çfarë po flitet…Thuhet, “ajo që thashë më sipër” dhe jo “ajo që thashë”, ishte më shumë përqejf dhe nuk kishte ndonjë qëllim vetëm se unë kendellem nganjëherë duke u marrë me tekste. Suksese me esenë dhe projektin dhe në përgjithësi!

15. 15 memo më 1 Mar, 2007 tha:

    shih se unë e shkruajta atë gjënë me sipër dhe nga nxitimi, gazi, dhe injoranca provizore ia kam futur pak kot, gjë për të cilën të kërkoj ndjesë. Në shqip në fakt nuk mund të cilësosh një mbiemër i cili nga ana e vet cilëson një emër. Fjala “dhimbshëm” është ndajfolje, struktura është në rregull shqip, por shtjellimi im është i pasaktë. Ne themi në shqip ” e kishte trupin valë të nxehtë” dhe emri “valë” në këtë rast funksionon si ndajfolje që modifikon mbiemrin “nxehtë”.

16. 16 Joni më 3 Mar, 2007 tha:

    Ne radhe te pare lejome te te keroj ndjese per Briskun e Okamit qe perdora me lart. I drejtohej kryesisht menyres se si ti luan me gjuhen. Ndoshta nga nxitimi apo paragjykimi tematik nuk arrita ta kuptoj plotesisht ate qe po thoje ne postimin e pare. Sidoqofte tek keto postimet e mevonshme shoh se e perdor ne nje menyre interesante dhe me pelqen edhe pse duhet pak me shume kohe per tu kuptuar plotesisht. (Qe me pelqen sidoqofte e kam thene dhe me pare.)
    Lejome te te kerkoj ndjese edhe per vonesen po pas asaj nates se dyte pa gjume u zgjova dhe nuk kishte drita. E cuditshme por e vertete ne apartamentin tim munguan dritat per afro 24 ore per shkak te nje stuhie te fuqishme bore/ere.
    Eshte e vertete qe ndoshta fjala “koment” nuk eshte me e pershtatshmja po sidoqofte kam pershtypjen se eshte me pergjithsuesja. Pra lejon qe te debatohet, shprehet nje mendim etj. etj. Ndoshta ka ndonje fjale me te pershtatshme dhe me Shqip sidoqofte besoj se thelbi i kesaj bisedes tone qendron diku tjeter.
    Diagrami, figura apo cfaredoqofte ajo eshte tejet hiperbolike dhe shume e thjeshtezuar. Nuk e ve ne dyshim qe baza e debatit fe/shkence qendron pikerisht ne menyren e gjykimit te se vertetes dhe realitetit. Kjo eshte teresisht subjektive dhe nuk mund te marr persiper te them se evidencat apo provat jane me te verteta se besimi ne diçka.
    Argumenti im nuk ishte qe ti ishe subjektiv. Argumenti im ishte qe kesaj ceshtje nuk mund ti japesh zgjidhje sepse ti nuk ke asnje te drejte te thuash qe ajo qe mendon ti eshte me e vertete se ajo qe beson nje evangjelist i çmendur amerikan.
    Mbi bazen e argumentit mbi dualizmin e besimit fe/shkence eshte shume e qarte qe nuk kemi te drejte te gjykojme mbi besimet e “anes tjeter”. Ta shpreh pak me mire. Kemi te drejte ti gjykojme, ama me kete te drejte vjen dhe detyrimi per ti respektuar. Ne momentin qe une nuk e respektoj idene qe evangjelisti ka te drejte te bertase qe te lidhet me zotin, athere une po veproj si evangjelisti. Besimi im eshte tek shkenca por une po veproj si nje ekstremist fetar. Po i them atij qe ka nje besim te sinqerte ne Zot se E KA GABIM (sipas sistemit tim te matjes).
    Komenti im “Objekti i fese…” i referohej komentit tend te meparshem se “Sepse objekti i fesë nuk është argumenti logjik dhe eksperimenti…” - ndoshta nuk e kam shkruar ose nuk e ke lexuar ne kontekstin e duhur dhe prandaj ka pasur nje keqkuptim. Une pra po thoja ne kete kontekst se çdo fe e sheh ndryshe shkencen dhe relatat e saj me te (kete e the dhe ti diku me lart).
    S’para kam qejf te kapem ne perdorimin e gjuhes tek nje debat per shkak se e kam konsideruar gjithmone si argumentin me te dobet. Sidoqofte komenti im mbi fjalen simpliste perderi i referohej nje komentit tend te meparshem (. Unë nuk e kuptoj togfjalëshin “tematika për diagramat”, ti ndoshta deshe të thoshe “e diagramave”, por përderisa nuk jam i sigurt (se çfarë do të thuash) nuk mund tu përgjigjem për gjithë alternativat që mendoj se kanë vend këtu të sajohen, sepse përtoj ca.). Pak rendesi ka qartesia gramatike per aq kohe sa ideja percillet prandaj. S”kam qene ndonjehere tifoz i standardizimeve gjuhesore deri ne ekstrem (vete per shembull pertoj shume ta perdor ë-ne duke qene se rralle here ejo eshte e detyrueshme ne kuptimin e nje fjalie).
    Perfundimisht jam pak konfuz mbi bazen e asaj qe po diskutojme sidoqofte n.q.s. do ta vazhdojme kete debat dhe ta qartesojme kam pershtypjen se ky nuk eshte vendi perfekt (sidoqofte po e preferove vazhdojme dhe ketu). Gjithmone nqs deshiron te ftoj tek www.fabrikasociale.com/phpBB2/ - forum pak i vjeteruar me shume SPAM ponografik te perkohshem po sidoqofte ta lehteson diskutimin nga pikpamja teknike.
    Pershendetje dhe njehere dhe do te mundohem ti postoj ato esete sa te marr pergjigjet (se perndryshe Google mi gjen dhe mua me denojne per kopjim !)

17. 17 memo më 3 Mar, 2007 tha:

    ti je djale i mbare, diskutimi qe mbi premisat e debateve ne pergjithesi dhe per ndonje “pekuliaritet” timin qe nxjerr bishtin aty ketu…shih, ja i thame ca gjera, edhe ndihemi me te urte se me pare. Ky shpesh (fakti qe ne kuptojme ndonje gje qe nuk eshte produkt i debatit por nenprodukt i tij, kjo eshte te thuash; se ndoshta ajo qe ndjejme pergjate procesit eshte me e rendesisheme se ajo qe themi, ose duam procesin te jete) eshte ndoshta pervoja me e mire qe dikush mund te perftoje.

    p.s.
    Une nuk jam evangjelist.(e them nga vetja kete)

18. 18 ahlaku më 18 Tet, 2007 tha:

    ERATO ke gabuar lart atje
    shkencen e ke qit ne vend te fejes e fejen ne vend te shkences korigjoj…

Pergjigju/Komento